Geldik.
2 Mart 2007
Doktorumun telef etmeyin cocugu bu kadar uzun yolculukta veriverin yarim olcek benadryl'i uyusun rahat etsin onerisi ile ben yemegimi yer yemez siziyorum ucakta. Bizimkiler basinin caresine bakar nasil olsa, kocaman insanlar deyip kafami bir vurusum, nerdeyse 8 saat deliksiz uyutuveriyor beni.Ama annem ve babam neredeyse hic uyumadan inisi bekliyorlar.Yuzunu bilgisayar ekranindan gordugumuz, bize gulucukler atan kardesim bakalim yuzyuze gelince de ayni samimiyeti gosterecekmi?
Benim oyuncaklarimi alirmi acaba?
Benden daha cok yiyormus, gobegi de kocamanmis.Alir belki.!..#@!
Annemin aceleci yani o gun daha da bir kabariyor. Babam cikmayan valizlerimizin pesinde dura dursun, ben annemle kendimi yolcusunu bekleyen yuzlerce insanin karsisinda buluveriyorum.
Saga sola bir iki saskin bakistan sonra, icinde kucuk bir kizinda oldugu bir grubun cigerlerinin en yanik sesi ile bize seslendigini duyuyoruz.Annem agliyor, konusamiyor. Uykusuzluk ve yorgunlugun verdigi yalpalayisla bize seslenilen gruba dogru suruyor arabami.
Anneannem, dedem, Nazan teyzem, Arzum abla,Mahmut agbi, Orcun Agbi ve kardesim bu cok ozel ve guzel ani'ya taniklik etmek icin gelmisler.
Kimse konusamiyor once; sadece sessizce hickirarak sariliyor birbirine.
Sonra kardesim yaklasiyor yanima. -Hakkaten gobekliymis.
Bana dokunuyor.
Kopan alkisa bizde sasiriyoruz.
Annem guluyor mu agliyormu belli degil. Annem anlatsin o an'i en iyisi:
" Cesaretimle, endise arasindaki incecik cizgideyim. O an hangisini daha cok hissediyorum karar veremiyorum ama dunya tatlisi baska bir yavrucak da bana anne diyecek artik.Korunmak isteyecek, sevgi isteyecek. Bu yuzden cesaretim ve anneligim buyumeliki endiselerim onune gecmesin"
Iste tamamlanan ailemiz
ve daha buyuk ailemiz
Doktorumun telef etmeyin cocugu bu kadar uzun yolculukta veriverin yarim olcek benadryl'i uyusun rahat etsin onerisi ile ben yemegimi yer yemez siziyorum ucakta. Bizimkiler basinin caresine bakar nasil olsa, kocaman insanlar deyip kafami bir vurusum, nerdeyse 8 saat deliksiz uyutuveriyor beni.Ama annem ve babam neredeyse hic uyumadan inisi bekliyorlar.Yuzunu bilgisayar ekranindan gordugumuz, bize gulucukler atan kardesim bakalim yuzyuze gelince de ayni samimiyeti gosterecekmi?
Benim oyuncaklarimi alirmi acaba?
Benden daha cok yiyormus, gobegi de kocamanmis.Alir belki.!..#@!
Annemin aceleci yani o gun daha da bir kabariyor. Babam cikmayan valizlerimizin pesinde dura dursun, ben annemle kendimi yolcusunu bekleyen yuzlerce insanin karsisinda buluveriyorum.
Saga sola bir iki saskin bakistan sonra, icinde kucuk bir kizinda oldugu bir grubun cigerlerinin en yanik sesi ile bize seslendigini duyuyoruz.Annem agliyor, konusamiyor. Uykusuzluk ve yorgunlugun verdigi yalpalayisla bize seslenilen gruba dogru suruyor arabami.
Anneannem, dedem, Nazan teyzem, Arzum abla,Mahmut agbi, Orcun Agbi ve kardesim bu cok ozel ve guzel ani'ya taniklik etmek icin gelmisler.
Kimse konusamiyor once; sadece sessizce hickirarak sariliyor birbirine.
Sonra kardesim yaklasiyor yanima. -Hakkaten gobekliymis.
Bana dokunuyor.
Kopan alkisa bizde sasiriyoruz.
Annem guluyor mu agliyormu belli degil. Annem anlatsin o an'i en iyisi:
" Cesaretimle, endise arasindaki incecik cizgideyim. O an hangisini daha cok hissediyorum karar veremiyorum ama dunya tatlisi baska bir yavrucak da bana anne diyecek artik.Korunmak isteyecek, sevgi isteyecek. Bu yuzden cesaretim ve anneligim buyumeliki endiselerim onune gecmesin"
Iste tamamlanan ailemiz
ve daha buyuk ailemiz
