Yolculuk

Mart 28, 2011

Son bir nefes , bir aksam ustu, 80 yillik bir omru  sessiz bir odada sonladi. O omur, uc kitada neler gormus, ne insanlar tanimisti. Inatci bir ruh, savasmayi seviyordu bedeninde. Tokezlemeye baslayan sagligina tek kisilik ordu ile direndi.. Zature bile zayiflayan bedenini yikamadi, asiydi  cunki. Oyle savaslara alismisti. Hastaliklar geliyor gidiyor cinar gibi bedenine banamisin demiyordu. Kalkardi gene altindan belki nefes alma zorluklarinin ama illede su yurek agrisi olmasaydi. Oyle bir yurek agrisi ki geldi gitti vurdu ....geldi gitti vurdu. O agri hep gogsundeydi ama bu sefer kalbinin tam ortasindaki bir hucreyi yakaladi ;oraya batirdi sivri ucunu. Umursuzca goguslemek istiyordu bunu da digerleri gibi ama ucunda  kanatan sozler, daglayan  davranislar buyuk oyuk acmisti.Hucre artik delik desikti
ve o an artik
olume yatilmaliydi;
ancak o zaman bu derin aci hissedilmeyecekti.
Mart 23, 2011
Carsamba
saat 17:30 da
 Texas'a ait ama haritada nereye dustugunu bile bilmedigim Odesa adinda bir kentin  yaslilar evininin sessiz odasina , 80 yil caglayan bir omrun sessizligi ortuldu.
------------------------

Sen baharda gitmeye karar verdin ama gelislerin hep bahar olsun istiyorum.
Oyuzden bahcemize ektik seni dun, 

Bekliyoruz tohumdan cikmani, filiz verislerini. Bir ac bak, Betty cicekleri diye suluycaz seni..

---------------
Baharini bulursun dilerim; kis'ini yasadigin bu hayatin cok sevgili Betty arkadasim.