Austin Maratonu , 2014
Subat 16, 2014
Baba'cik uzun kostu. Hep dusunurum 26. 2 mil kosarken insanin aklindan neler gecer. Bu kosu da daha once yer alan biri oldugum icin kendi hislerimle anlatayim. Cok seyler geciyor. Cocuklarima anlatacak bir hikaye benimde var diye basliyorsun. Cocuklarin seni hayran hayran dinlerken goruyorsun kendini ve
5 mil onun hayali ile geciyor
Gazliyorsun.
8. mile gelmissin.
Etrafinda alkislayan , yureklendiren insanlar, eline tutusturduklari su bardaklari ile seni mutlu ettiklerini dusunuyorlar, sen mutlu hissediyorsun kendini, suyun verdigi ferahlikla. O zaman tum gidalardan daha cok sukrediyorsun bir bardak suya. Su her zaman bildigin renksiz, kokusuz bir sivi halinden , kristallesip, renkleserek, geciyor girtlagindan . Baska hic bir gidaya ihtiyacin yokmus gibi hissediyorsun onun serinliginde .
12. mil ... 13... 14. mil geciyor farkli hislerle.
18. mil de bir kramp hissediyorsun karnina dogru. Durmali miyim acaba ile bir mil daha ilerleyebiliyorsun. Agri hafiften asagiya dogru iniyor, tam da dizlerin uzerine!
Yavasliyorsun .
20 mil levhasini goruyorsun. Onundeki sokaktan donunce , sanki bitis cizgisine gelmissin gibi hissettigin o hafiflik , saniye kadar kisa suruyor . Anliyorsun ki onundeki 6 mil artik senin ya kurtulusun ya cehennemin.
Dizler kilitleniyor. Her adimda hissediyorsun klik..klik.
"Ya bir daha hic yuruyemezsem!"
Artik kosmuyorsun . Kosamiyorsun . Beyninin verdigi komutlari hice sayan bacaklarin, tembel bir yuruyus ile rahvan sekme arasinda . Seni alkislayan insanlarin el sallayislari, hafiften bulaniklasan bir goruntuye donuyor. Orada bir kalabalik var, duyuyorsun dediklerini ama silikler.
22. mil
23. mil
"Buraya kadarmis"
dediginde 3 mil daha var.
Birakmayi yakistiramiyorsun. O ayaklarini bitis cizgisinde gormenin dayanilmaz hafifligi ile silkeleniyorsun .
Bitiriyorsun .
Ayaklarina cimentoya batmis adeta. Oyle kati , aci icindesin.
O an icin istedigin tek sey su ve uyku.
Bunlar benim hislerim ama babaniz bunu 9 kere yapti . O , hic birinde boyle acilar hissetmedi, Hissetsede belli etmedi.
Dun onu arkadasi 16 . mil den itibaren destekledi. Onu birakmadi , birlikte kostu. Bu fotograf beni cok duygulandirdi. Insanin arkadasi icin boyle acilar cekmesi cok anlamli.
Austin'de gormekten buyuk keyif aldigim geleneksel 26.2 mil kosusu. Sehir merkezi , tren koprusu ve binlerce nefes nefese insan...
Baba'cik uzun kostu. Hep dusunurum 26. 2 mil kosarken insanin aklindan neler gecer. Bu kosu da daha once yer alan biri oldugum icin kendi hislerimle anlatayim. Cok seyler geciyor. Cocuklarima anlatacak bir hikaye benimde var diye basliyorsun. Cocuklarin seni hayran hayran dinlerken goruyorsun kendini ve
5 mil onun hayali ile geciyor
Gazliyorsun.
8. mile gelmissin.
Etrafinda alkislayan , yureklendiren insanlar, eline tutusturduklari su bardaklari ile seni mutlu ettiklerini dusunuyorlar, sen mutlu hissediyorsun kendini, suyun verdigi ferahlikla. O zaman tum gidalardan daha cok sukrediyorsun bir bardak suya. Su her zaman bildigin renksiz, kokusuz bir sivi halinden , kristallesip, renkleserek, geciyor girtlagindan . Baska hic bir gidaya ihtiyacin yokmus gibi hissediyorsun onun serinliginde .
12. mil ... 13... 14. mil geciyor farkli hislerle.
18. mil de bir kramp hissediyorsun karnina dogru. Durmali miyim acaba ile bir mil daha ilerleyebiliyorsun. Agri hafiften asagiya dogru iniyor, tam da dizlerin uzerine!
Yavasliyorsun .
20 mil levhasini goruyorsun. Onundeki sokaktan donunce , sanki bitis cizgisine gelmissin gibi hissettigin o hafiflik , saniye kadar kisa suruyor . Anliyorsun ki onundeki 6 mil artik senin ya kurtulusun ya cehennemin.
Dizler kilitleniyor. Her adimda hissediyorsun klik..klik.
"Ya bir daha hic yuruyemezsem!"
Artik kosmuyorsun . Kosamiyorsun . Beyninin verdigi komutlari hice sayan bacaklarin, tembel bir yuruyus ile rahvan sekme arasinda . Seni alkislayan insanlarin el sallayislari, hafiften bulaniklasan bir goruntuye donuyor. Orada bir kalabalik var, duyuyorsun dediklerini ama silikler.
22. mil
23. mil
"Buraya kadarmis"
dediginde 3 mil daha var.
Birakmayi yakistiramiyorsun. O ayaklarini bitis cizgisinde gormenin dayanilmaz hafifligi ile silkeleniyorsun .
Bitiriyorsun .
Ayaklarina cimentoya batmis adeta. Oyle kati , aci icindesin.
O an icin istedigin tek sey su ve uyku.
Bunlar benim hislerim ama babaniz bunu 9 kere yapti . O , hic birinde boyle acilar hissetmedi, Hissetsede belli etmedi.
Dun onu arkadasi 16 . mil den itibaren destekledi. Onu birakmadi , birlikte kostu. Bu fotograf beni cok duygulandirdi. Insanin arkadasi icin boyle acilar cekmesi cok anlamli.
"Mutlu son" sevincinin ortaklari .